.

/ 3 نظر / 14 بازدید

انّا للّه و انّا الیه راجعون مشیت الهی بـر ایـن تعلق گرفـته کـه بهار فرحناک زندگی را خـزانـی ماتمزده بـه انتظار بنشیند و این ، بارزترین تفسیر فلسفـه آفـرینش درفـراخـنای بـی کران هـستی و یـگانه راز جـاودانگی اوسـت.... سلام جناب شاه مرادی!دیروز صبح وقتی خبر مرگ پدرتونو از بچه ها شنیدم باور نمیکردم تا اینکه همون موقع توی سایت دانشکده به وبلاگ رفتم و این خبر ناراحت کننده را دیدم!خیلی متاثر شدم! هیچ وقت تصور نمیکردم که با چشمان گریان و ناراحت ببینمتون ولی امروز وقتی اشک را گوشه ی چشماتون دیدم بغض گلویم را گرفت.... درگذشت پدر گرامیتان را تسلیت عرض میکنم.منو هم در غم خودتون شریک بدونید. آرزو میکنم که وسعت صبر شما به اندازه ی دریای غمتان باشد. [گل]

سلام جناب شاهمرادی میدونم که کنار آمدن با این مصیبت وصبر در این راه خیلی سخته وهرگونه فکر و درخواست از خدا شاید طبیعی باشه!!!ولی هیچ انسانی یافت نمی شود که سراسر زندگیش با شادی و نشاط باشه و اقتضای طبیعت و زندگی مادی،وجود مصایب و سختی هاست و این سختی ها و رویایی با مشکلات و تنگناهای زندگیست که سبب میشوند انسان مسیر رشد وتعالی را بپیماید! شکیبایی در برابر مصیبت ها،از مسایلی است که نیاز به تمرین عملی دارد و خداوند در قرآن کریم در این زمینه می فرمایند: وَ لَنَبْلُوَکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ اْلأَمْوالِ وَ اْلأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصّابِرینَ الَّذینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ. (بقره: 156) شما را با اندکی از ترس و گرسنگی و کاهش مال و جان و حاصل زندگی می آزماییم. مژده بده آنهایی را که وقتی مصیبتی به آنها می رسد، صابر و شکیبا هستند و می گویند ما از خدا هستیم و به سوی او برمی گردیم. واگر انسان خودش را مملوک خدا بداند وایمان به این مطلب (که صبر در برابر مصیبت ها نتیجه ی ایمان به مالکیت مطلق خداوند بر تمام هستی است)در عمق جان

(ببخشید دیشب که متن زیر را نوشتم اصلا حواسم به تعداد حروف مجاز نبود ونمی دونستم که نصفش نیست اینه که ادامه اشو دوباره براتون مینویسم!) اگر ایمان به این مطلب ....در عمق جان انسان نفوذ کند،قدرت وپایداری در انسان نیرومند میشود. همچنین در حدیثی آمده است که بلا ومشکلات برای ظالم عقوبت،برای مومن امتحان،برای اولیاء درجه و برای انبیاء هدیه است. یه شعری هم از سعدی درباره ی صبر هست که قسمتیشو براتون مینویسم صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست چاره عشق احتمال شرط محبت وفاست مالک رد و قبول هر چه کند پادشاست گر بزند حاکمست ور بنوازد رواست گر چه بخواند هنوز دست جزع بر دعاست ور چه براند هنوز روی امید از قفاست .... در پایان متذکر میشوم که : میدونم اطلاعات قرآنی ومذهبیتون خیلی بهتر از منه ولی من چون دیدم از لحاظ روحی کمی دچار مشکل شدید برای یادآوری کلام خدا (که گاهی فراموششون میکنیم!)وبهتر شدن حالتون گفتم واصلا قصد جسارت نداشتم! امیدوارم که هیچ کدوم از حرفایی که زدم سبب سوء برداشت و ناراحتیتون نشده باشه! [گل]