تلخ یا شیرین ؟

مسئله اینست.

زمانی که امتحانات المپیاد را با اون تراکم و فشار دادیم، گفتن تشریف ببرید خونتون بعد نتایج رو میزنیم! یه سری میگفتن سال قبل چند روز بعد امتحانا نتایج رو میگفتن و بچه ها خوابگاه میموندن و نمیرفتن خونشون. ما هم پا شدیم و اومدیم اصفهان.

خلاصه بعد از مدتی که جونمون به لبمون رسید دونه دونه نتایج هر امتحان رو تو سایت می زدن. مثلا یه امتحان با 10 تا سوال بیست یا پانزده نمره ای رو میدیدی به صورت یه جدول  شامل نمرات همه میزدن. مثلا تو ی ردیف سوال بیست نمره ای به غیر دو نفر همه صفر! 

من میدونستم که


 حداقل توضیحاتم و جوابم به سوال تا حدی درست بوده و لااقل قسمتی اش رو یقین دارم درسته و بهم صفر داده بود! نباید با کسی که هیچی ننوشته دوتامون از این سوال صفر بگیریم.(مثلا باید به جواب کامل 20 و بدون جواب 0 و بقیه تا هر جایی که درست پاسخ دادن قسمتی از نمره رو میدادن. نه فقط صفر و 20) 

نوشته بودن اعتراض ها فقط و فقط به صورت ایمیل باشه و اصلا به مراجعه حضوری پاسخ داده نخواهد شد و از این حرفا.(تازه اونم فرم مسخره ای داشت که فقط اسم درس و شماره سوال توش بود و جایی برای هیچ توضیحی نداشت.) این دیگه یعنی چه؟!!!خیلی وقتا باید در مورد جوابت توضیح بدی تا مصحح متوجه منظورت بشه و این کاملا طبیعیه چون به هرحال المپیاده و تست یک جوابی که نیست.

نهایتا نمرات همه ی درس ها رو زدن.من و برادرم با سورت کردن حدود دویست سیصد تا نمره  سوال برای هرکس که مربوط به درس های مختلف و با وزن های مختلف بود برای کل کلاس (حدود چهل نفر) ترتیب نمرات رو در آوردیم.فهمیدم با اختلاف کمتر از دو درصد نقره شدم.

نیمه های شب بود و پدر ومادرم خواب بودن، برادرم یه آه عمیییییقی کشید. منم بهتم زده بود خلاصه  . بهش گفتم اصلا نگران نباش فرصت اعتراض به تصحیح داره و سوالام رو درست صحیح نکردن و با احتساب نمره هایی که اشتباه بهم ندادن ، اصلا طلا یک میشم. نه طلا ها ، طلا یک. مطمئن بودم یه سری سوال ها رو نمرش رو بهم ندادان. مطمئن بودم.

خلاصه اون فرم مسخره ی شماره سوال اعتراضی رو ایمیل کردیم و منتظر جوابش بودیم.

من و برادرم از همه جا بی خبر! بعد فهمیدیم یه سری از بچه ها حضوری رفتن باشگاه و اعتراض کردن.

جواب اعتراض ما رو هیچ وقت ندادن و پس از مدتی لیست مدال ها رو زدن،

نقره شده بودم.