خوب کنکور یه فیلد متفاوت از المپیاده. روش خوندن و مهارت های نسبتا متفاوتی لازم داره.

برای یه رتبه خوب (زیر 500) کیفیت خوندن  و البته کمیت هردو بسیار مهمن.

این که یه فرد تو سال های دبیرستانش درس ها رو به موقع (یعنی همون سال مربوط به خودش) یاد بگیره یه نکته کلیدیه. ضرر رو هرجا بگیری سوده .حتا اگه سومی  یا چهارم، باید  سر کلاس مدرسه دقت کنی و درس رو بفهمی. بعد کلاس هم (مثلا شبش یا فرداش) باید یه بار دیگه درس رو دوره کرد تا خوب توی ذهن بمونه.

شخصا اعتقادم اینه که یه کتاب کمک درسی خوب ، بهترین معلم خصوصیه(24 ساعت روز پیش آدمه!).آخه برترین معلم ها هستن که کتاب می نویسن و روش تدریس ونمونه سوالاتی که طی چندین سال جمع کردن رو یک جا اوردن تو کتابشون. پس پیدا کردن کتاب کمک درسی  خوب یه خیلی فرآیند مهمه. باید یادش بگیری.

ساعت مطالعه مفید و با علاقه ، خیلی اهمیت داره. البته مفید بودنش را باید توجه کنی. مثلا اگه تمرکز کافی نداشتی و توی فکر چیزای دیگه بودی(حتی تو فکر یک درس دیگه غیر اونی که الان داری می خونی) ، عملا وقتت رو به بهترین نحو تلف کردی!

توی پیشرفت درسی این مهمه که خودت رو برترین دانش آموزای کشور! مقایسه کنی و خودت رو توی فضای اونا قرار بدی چون ممکنه کلاستون یا مدرسه تون قوی نباشه وشاید شاگرد اولش از شاگرد ضعیف یه کلاس دیگه بی سواد تر باشه. پس این که خودت رو در سطح کشوری با بقیه مقایسه کنی مهمه که از طریق آزمون های موسسه هایی مثل کانون یا گزینه دو می تونی رتبه کشوریت رو بفهمی.

یه نکته در مورد این ازمون ها اینه که اگه توشون بد بشی نشون میده خیلی پرتی و باید تغییر تو مدل درس خوندنت بدی و خیلی بیشتر باید تلاش کنی ولی اگه تو این آزمون ها  خوب شدی نشون نمیده که وضعت خوبه چون ممکنه بعضی از قوی ها توی اون آزمون شرکت نکرده باشن.

توی این آزمون ها همیشه رتبه ات رو ملاک قضاوت وضعیتت و یا پیشرفتت بذار. درصد یا تراز همش یه چیزایی که این موسسه ها برای یه جورایی گول زدن ملت ازش استفاده میکنن.