با سلام دوباره ...

این روز ها با این که  به نظرم می رسید حجم کارهام کم تر از ترم قبل  باشه ،ولی از انجامشون عاجز !اوه شدم. علاوه بر درس های دانشگاه ، تدریس و مسافرت هم بهشون اضافه شده .

تازه به اون کارهایی هم که دوست دارم تو این سن انجامشون بدم هم نمی رسم.

وقت و زمان حسابی هست ولی نابود کننده ی زمان هم فراوان وجود داره!

احساس میکنم مثلث ! کامپیوتر ، موبایل و تلویزیون از عوامل بدبختی و له شدن وقتم هستن و تقریبا بیش از فایده برام ضرر داشتن. از این رو دارم با همه شون خداحافظی میکنم. کلا تازگی ها نسبت به ابزار های مدرن حس بدی پیدا کردم.دوست دارم با اسب برم دانشگاه نه با ماشینخوشمزه .  آخه این رانندگی با ماشین چیه!؟ استرس همراه با آسیب به محیط زیست همراه با ترافیک همراه با تصادف و مرگ ومیر و غیره . انگار با روح من این چیزا ناسازگاره . هرچند خیلی وقتا از استفاده ازشون ناگزیریم. باید چیزای بهتری برای زندگی پیدا کرد... 

افرشته